1924
3 Mart’ta 430 sayılı kanunla bütün okullar tek bir bakanlığa bağlandı.34
1881 — 1938
Fotoğraflar, belgeler, film görüntüleri ve sevdiği türkülerle bir ömür
Hazırlanıyor
İçindekiler
Yaklaşık yirmi dakika. Kulaklıkla izlemeniz önerilir.
Dolmabahçe Sarayı, İstanbul
09:05
10 Kasım 1938, Perşembe
Saat dokuzu beş geçe bir ülke sustu.
Hikâye elli yedi yıl önce, Selanik’te başlar.
Geri sarmak için kaydırın
Kardeşimle beraber bakla tarlasının ortasındaki bir kulübede oturduğumuz ve kargaları kovmakla uğraştığımızı unutamam.
Mustafa Kemal, 19221
Selanik, 1881
Mustafa 1881’de Selanik’te doğdu. Okul çağına geldiğinde evde bir anlaşmazlık çıktı: annesi Zübeyde Hanım ilahilerle mahalle mektebine başlamasını istiyordu, babası Ali Rıza Efendi ise yeni usulle öğretim yapan Şemsi Efendi Mektebi’nden yanaydı.2 Çocuk önce annesini sevindirdi, birkaç gün sonra babasının seçtiği okula geçti.
Babasını kaybedince aile Selanik yakınlarındaki dayısının çiftliğine sığındı. Yıllar sonra bir gazeteciye çocukluğundan en çok o günleri anlattı: kardeşiyle tarlada karga kovaladıklarını.1
Şehre döndüğünde girdiği mülkiye rüştiyesinde bir hocası onu sert biçimde cezalandırınca büyükannesi onu okuldan aldı.2 Asker olmak istiyordu, annesi istemiyordu. “Ona sezdirmeden kendi kendime Askerî Rüşdiyesi’ne giderek imtihan verdim,” diye anlatır.1
Askerî rüştiyede matematik öğretmeninin adı da Mustafa’ydı. Bir gün ona, “Arada bir fark bulunmalı, bundan sonra adın Mustafa Kemal olsun,” dedi.1



Okul kayıtlarından2
1896’da Manastır Askerî İdadisi’ne 7348 numaralı öğrenci olarak yazıldı; üçüncü sınıfı elli dört kişi içinde ikinci bitirdi.2 Sınıf arkadaşı Ömer Naci ona şiiri sevdirdi. Bir öğretmeni bunun onu askerlikten uzaklaştıracağını söyleyince şiiri bıraktı, ama güzel yazma hevesi kaldı.1
13 Mart 1899’da İstanbul’da Harbiye’ye girdi; deftere “Mustafa Kemal Efendi, Selanik” diye kaydedildi. 459 kişilik sınıfından sekizinci olarak çıktı.2
Harbiye yıllarında arkadaşlarıyla bir gazete çıkardılar: “Mektepte el yazısıyla gazete tesis ettik.”1 11 Ocak 1905’te kurmay yüzbaşı oldu ve 5. Ordu’ya atandı.2 O günlerde tutuklanıp sorgulandığını kendisi anlatır; sonunu şöyle bağlar: “Beni Suriye’ye nefyettiler.”1


1911 — 1915

İtalya 1911’de Trablusgarp’a saldırınca gönüllü olarak gitti. Ocak 1912’de Derne’deki çarpışmalarda sol gözünden yaralandı ve bir ay kadar Hilal-i Ahmer hastanesinde yattı.4 8 Mayıs 1912’de çekilen bir fotoğrafta, yerli gönüllülerin önünde emirlerini yazdırırken görülür.5
1913’te Sofya’ya ataşemiliter atandı; görevine 20 Kasım’da başladı.6

Gelibolu Yarımadası
19. Tümen, 25 Nisan sabahına kadar ordu ihtiyatı olarak bu köyün çevresinde bekliyordu.9
Çıkarma başlayınca 57. Alay’ı ileri sürdü; düşmanın ilerleyişi Conkbayırı’nda durduruldu.10
Cephede kaldı. 1 Haziran’da albaylığa yükseltildi.10
Ağustos başında Anafartalar Grubu’nun komutanı oldu. 9 Ağustos: Birinci Anafartalar zaferi.10
10 Ağustos şafağında süngü hücumu. Göğsüne çarpan şarapnel cebindeki saati parçaladı.10
21 Ağustos: İkinci Anafartalar zaferi. 10 Aralık’ta cepheden ayrıldı.10
25 Nisan 1915 sabahı Arıburnu’na çıkarma başladığında 19. Tümen’in komutanıydı. 261 rakımlı tepede cephanesi bittiği için geri çekilen askerlerle karşılaştı. “Düşmandan kaçılmaz, dedim.” Süngü taktırıp yere yatırdı; karşıdakiler de yattı. Kazanılan o birkaç dakikada 57. Alay yetişti.7
Alayına verdiği emri üç yıl sonra kendisi aktardı:
Size ben taarruz emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum. Biz ölünceye kadar geçecek zaman zarfında yerimize başka kuvvetler ve kumandanlar kaim olabilir.
Arıburnu, 25 Nisan 19157

İstanbul, 13 Kasım 1918. İşgal donanması Dolmabahçe önünde.

1916’da 16. Kolordu’nun başındaydı. 27 Mart’ta Diyarbakır’a geldi, 1 Nisan’da general oldu; Muş ve Bitlis geri alındı.11
Savaşın son aylarında Suriye’deydi. Mütarekenin ertesi günü, 31 Ekim 1918’de Yıldırım Orduları Grubu’nun komutasını devraldı; 7 Kasım’da bu karargâh da kaldırıldı.11
13 Kasım 1918’de İstanbul’a geldi.11 İşgal donanması Dolmabahçe’nin önüne demirlemişti.6 Yaveri Cevat Abbas’ın aktardığına göre gemilere bakıp şunu söyledi:12

Geldikleri gibi giderler.
Yaveri Cevat Abbas Gürer’in aktarımı, 13 Kasım 1918
1919
16 Mayıs 1919’da Bandırma vapuru İstanbul’dan ayrıldı. Üç gün sonra, 19 Mayıs’ta Mustafa Kemal Paşa ve karargâhı Samsun’a çıktı.14
Bandırma vapuru yola çıkar.
Karaya çıkış.
Karargâh buraya taşınır; üç gün sonra bir genelgeyle yurdun her yerinde mitingler yapılması istenir.15
22 Haziran’da Amasya Genelgesi yayımlanır.15
Resmî görevinden ve askerlikten çekilir.16 Kâzım Karabekir: “Hepimiz emrinizdeyiz Paşam.”17
4 Eylül’de kongre toplanır; başkanlığına Mustafa Kemal Paşa seçilir.16
Dikmen sırtlarında onu yaya ve atlı binlerce seymen karşılar.18

Ankara’ya 27 Aralık 1919’da vardı ve şehrin dışındaki Ziraat Mektebi’ne yerleşti; orada 118 gün kaldı.19



Büyük Millet Meclisi
23 Nisan 1336 (1920), Cuma
23 Nisan 1920 Cuma günü, Hacı Bayram’da kılınan namazdan sonra Büyük Millet Meclisi açıldı. İlk gün salonda 115 mebus vardı; en yaşlı üye olan Sinop mebusu Şerif Bey başkanlık etti. İkinci oturumda Mustafa Kemal başkan seçildi.20
On sekiz gün sonra, 11 Mayıs 1920’de İstanbul’daki divan-ı harp onu gıyabında idama mahkûm etti; padişah kararı 24 Mayıs’ta onayladı.21

1921 yazında cephe Ankara’ya yaklaştı. Başkomutan olarak 7–8 Ağustos’ta çıkardığı Tekâlif-i Milliye emirleriyle ordunun ihtiyaçları halktan istendi.22 Sakarya’da 23 Ağustos’tan 13 Eylül’e, yirmi iki gün yirmi iki gece savaşıldı. Muharebeden önce attan düşmüş, kaburgası kırılmıştı; savaşı bu hâlde yönetti.22
19 Eylül 1921’de Meclis ona Mareşal rütbesini ve Gazi unvanını verdi.23
Polatlı — Haymana
12 Ağustos’ta Batı Cephesi karargâhındaydı; attan burada düştü.25
Başkomutanlık karargâhı bu köyde kuruldu.26
23 Ağustos’ta muharebe başladı. Mangal Dağı ilk gün, Çal Dağı 2 Eylül’de elden çıktı.26
10 Eylül’de genel karşı taarruz başladı; Duatepe aynı gün geri alındı.26
12 Eylül’de Kartaltepe geri alındı.27 Ertesi gün muharebe zaferle bitti.25
Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır.
Sakarya, 26 Ağustos 192124


26 Ağustos 1922
26 Ağustos 1922 sabahı, gün ağarmadan Kocatepe’deki gözetleme yerindeydi; yanında Fevzi, İsmet ve Nurettin Paşalar vardı. Toplar şafakla birlikte ateşe başladı.28
Beş gün sonra, 1 Eylül’de ordulara tek cümlelik bir emir gönderdi. 9 Eylül’de Türk ordusu İzmir’e girdi.28
Afyon — İzmir
26 Ağustos’ta taarruz saat 05:30’da topçu ateşiyle başladı.29
27 Ağustos’ta Afyon kurtarıldı.29
30 Ağustos: sonradan “Başkumandan Meydan Muharebesi” adını alan savaş.29
3 Eylül’de Dumlupınar’dan Uşak’a geldi. Bir gün önce General Trikupis esir alınmıştı.29
8 Eylül’de Manisa kurtarıldı.29
9 Eylül’de ordu İzmir’e girdi; kendisi ertesi gün şehre geldi.29
Ordular, ilk hedefiniz Akdeniz’dir. İleri!
1 Eylül 192228
1922 — 1923
29101923

1 Kasım 1922’de saltanat kaldırıldı.16 24 Temmuz 1923’te Lozan’da barış imzalandı.30
28 Ekim 1923 akşamı Çankaya’da sofrada İsmet Paşa, Kâzım Paşa, Fethi Bey, Fuat Bey ve Ruşen Eşref vardı. Yemekte onlara, “Yarın cumhuriyeti ilan edeceğiz,” dedi. Konuklar gittikten sonra İsmet Paşa’yla birlikte kanun değişikliğinin metnini yazdılar.31
Ertesi akşam Meclis değişikliği kabul etti.31 Oylamaya katılan 158 üyenin tamamının oyuyla ilk cumhurbaşkanı seçildi.6



1924 — 1934
1924
3 Mart’ta 430 sayılı kanunla bütün okullar tek bir bakanlığa bağlandı.34
1925
Ağustos sonunda Kastamonu’ya ve İnebolu’ya gitti; şapkayı halka orada tanıttı.35

1926
17 Şubat’ta Medeni Kanun kabul edildi. Evlenme, boşanma ve mirasta kadınla erkek eşit oldu.36
1928
9 Ağustos’u 10 Ağustos’a bağlayan gece Sarayburnu’nda yeni harfleri duyurdu.6 Sonra kara tahtayla yola çıktı: Tekirdağ, Sinop, Kayseri. Kanun 1 Kasım’da çıktı.37

1930
3 Nisan’da kadınlar belediye seçimlerinde oy kullanma ve seçilme hakkını aldı.38

1934
24 Kasım’da Meclis ona “Atatürk” soyadını verdi.39 5 Aralık’ta kadınlar milletvekili seçme ve seçilme hakkını kazandı; ertesi yıl Meclis’e 18 kadın girdi.38

Dünyada her şey için, medeniyet için, hayat için, muvaffakiyet için en hakiki mürşit ilimdir, fendir.
Samsun, 22 Eylül 192440

1927 — 1937
15 Ekim 1927’de Ankara’da partisinin kurultayında kürsüye çıktı ve 1919’dan beri olanları anlatmaya başladı. Konuşma altı gün, toplam 36 saat 33 dakika sürdü. İlk gün, Samsun’dan Sivas Kongresi’ne kadar olan dönemi anlattı.44
Son sayfada gençliğe seslendi.

Ey Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.
Nutuk, 20 Ekim 192748
20 Nisan 1931’de seçim bildirgesinde dış politikayı tek cümleyle özetledi: “Yurtta sulh, cihanda sulh için çalışıyoruz.”45 9 Şubat 1934’te Atina’da Türkiye, Yunanistan, Yugoslavya ve Romanya Balkan Antantı’nı imzaladı.46
Aynı yılın ocak ayında, on iki yıl önce karşısında savaştığı ülkenin eski başbakanı Venizelos onu Nobel Barış Ödülü’ne aday göstermişti.47


Çankaya — Florya

Anıtkabir’de özel kitaplığından 3.123 cilt sergileniyor.49 Birçoğunun kenarında kendi el yazısıyla aldığı notlar durur.50
1925’te Ankara’nın dışında bir çiftlik kurdu; on iki yıl sonra, 11 Haziran 1937’de onu hazineye bağışladı.51
Manevi evlatları arasında Sabiha, Afet, Rukiye, Nebile ve küçük Ülkü vardı.52 Ülkü, Atatürk’ün son yıllarında yanından ayrılmadı.
Rumeli’de doğmuştu; akşam sohbetleri çoğu zaman türkülere varırdı. Zeybeğin millî bir oyun olmasını isterdi. Eylül 1936’da Beylerbeyi’ndeki Balkan festivalinde kalkıp kendisi oynadı.53
Sevdiği türküler ve şarkılar
Bu sayfada çalan kayıtlar bunlardır; dinlemek için eserin adına dokunun. Liste Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın derlemesine dayanır.54





Kendi kaleminden
Cepheden, yoldan, hasta yatağından yazdığı birkaç satır. Hepsi yayımlanmış metinlerinden alınmıştır.
Salih Bozok’aUrla, 4 Ekim 1911
Senin vasıtanla valideme verilmek üzere Kerim Beye kırk lira bıraktım. […] Sen de bana yazarsın.59
Trablusgarp’a gizlice giderken yolda yazdı. Aklındaki ilk iş annesine bırakacağı paraydı.
Corinne Lütfü’yeMaydos, 17 Mart 1915
Geçmiş zaman ve geçmiş zamanın hatıraları ebedi bir hayata maliktir. Beni unutmayınız Corinne, hatta bu harpte ölsem bile.60
Çanakkale’de, 18 Mart deniz savaşından bir gün önce. Corinne’e mektuplarının çoğunu Fransızca yazmıştır;61 buradaki metin Türkçe yayımlandığı hâlidir.
Süt kardeşi Saime Hanım’aSilvan, 26 Ekim 1916
Arzunuz veçhile bir fotoğrafımı takdim etmek benim için bir şeref olacaktı. Fakat yanımda bulunmadığı gibi burada aldırmak da şimdilik mümkün değil. […] Çocuklarınızla beraber gözlerinizden öperim.62
Doğu cephesinde kolordu komutanıyken, on sekiz yıldır görmediği süt kardeşine. Mektup yakın zamanda arşivde bulundu.
Annesi Zübeyde Hanım’aAğustos 1919
Muhterem Valideciğim, İstanbul’dan mufarakatımdan beri sizlere birkaç telgraftan başka bir şey yazmadım. Bu sebeple büyük merak içinde kaldığınızı tahmin ediyorum. […] Saygıyla ellerinizden, hemşiremin gözlerinden öperim.63
Askerlikten istifa etmiş, Erzurum ile Sivas kongreleri arasındaydı. İstanbul hükûmeti onun geri dönmesini istiyordu.
Manevi kızı Sabiha Gökçen’eTarihsiz, kurşun kalemle
Muaffakiyetle Ankara’dan Eskişehir’e geldiğini memnuniyetle öğrendim. […] İstanbul’a da muaffakiyetle gelmene intizar ederek gözlerinden öperim.64
Ankara’dan İstanbul’a uçarken yolda olan manevi kızına yazdığı not (özgün yazımıyla). Gökçen bunu Anıtkabir müzesine bağışladı.
Afet İnan’aSavarona, 14 Haziran 1938
Afet, H. R. Soyak ile, benden mektup beklediğini bildirmiştin. Arzun her gün hatırımdadır. […] Bence doktorların yanlış görüş ve hükümleri sebebiyle hastalık durmamış, ilerlemiştir.65
Aramızdan ayrılmadan beş ay önce, yurt dışındaki manevi kızına hastalığını açıkça yazıyor.

Ankara, 29 Ekim 1933

Cumhuriyet on yaşındaydı. Konuşmanın ilk taslağını kurşun kalemle, yedi sayfa olarak kendi eliyle yazmıştı.66 Ankara’da kürsüye çıktı ve yedi dakika konuştu. O gün sesi kaydedildi; bugün onu kendi sesinden dinleyebiliyoruz.
Ekrandaki metin Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın yayımladığı nutuk metnidir.67

Hatay’ı şahsi meselesi sayıyordu. 2 Eylül 1938’de bağımsız Hatay Devleti kuruldu.68
1 Haziran’da Savarona İstanbul’a geldi. Aynı gün öğleden sonra yata geçti ve elli dört gün orada kaldı. 25 Temmuz’da Dolmabahçe Sarayı’na geçti.69
5 Eylül 1938’de vasiyetini kendi el yazısıyla yazdı. Kız kardeşi Makbule’ye ve manevi evlatlarına aylık bağladı; kalan gelirin Türk Tarih Kurumu ile Türk Dil Kurumu arasında eşit paylaşılmasını istedi.70



10 · 11 · 1938
Ata’ya saygıyla.
8 Kasım akşamı Atatürk’ün hastalığı ağırlaştı; saat yediye doğru kendinden geçti.71
10 Kasım 1938 Perşembe sabahı, saat dokuzu beş geçe Atamızı kaybettik. Elli yedi yaşındaydı.
Yüce Türk milletinin başı sağ olsun.





19 Kasım’da Dolmabahçe’de cenaze namazı kılındı. Aziz naaşı Sarayburnu’ndan Zafer torpidosuyla Yavuz zırhlısına, oradan İzmit’e, İzmit’ten trenle Ankara’ya götürüldü.72
Aziz naaşı Ankara’da, Meclis’in önünde, mimar Bruno Taut’un tasarladığı katafalkta bir gece halkın ziyaretine açık kaldı.73 21 Kasım’da top arabasıyla Etnografya Müzesi’ndeki geçici kabrine nakledildi; törene pek çok ülkeden heyet katıldı.72
Anıtkabir için Türk ve yabancı mimarlara açık bir yarışma düzenlendi; Emin Onat ile Orhan Arda’nın tasarımı seçildi.74 Aziz naaşı on beş yıl sonra, 10 Kasım 1953’te Anıtkabir’e nakledildi.72

Önümde, arkamda sarsılan omuzlar ve yerlerde gözyaşıyla ıslanmış halılar görüyorum.76
Hakkı Süha Gezgin gazeteci, Dolmabahçe’de katafalkın önünde
Gözlüklerinin içi yaşla dolmuştu. Vücudu hafifçe öne eğilmiş, çehresi yorgun yavaş yavaş ağlayarak yürüyordu. Bu Başvekilimiz Celal Bayar’dı.76
Reşat Nuri Güntekin yazar, 19 Kasım’da İstanbul’da kalabalığın içinde
Bütün millet ağlıyor sözü ilk defa benzetme olmaktan çıkmış.76
Behçet Kemal Çağlar şair, cenaze alayını dakika dakika not etti
Ben dokuz yaşında ve ilkokul dördüncü sınıf öğrencisiydim. […] 10 Kasım günü bayraklar yarıya inmişti.77
Coşkun Özdemir Urfa’da dokuz yaşında bir ilkokul öğrencisiydi
Eşsiz kahraman Atatürk; vatan sana minnettardır.76
İsmet İnönü Cumhurbaşkanı; 21 Kasım 1938’de millete yayımladığı beyannameden


Her yıl 10 Kasım’da, saat 09:05’te sirenler çalar ve bütün ülke saygı duruşunda bulunur.
Benim naçiz vücudum bir gün elbet toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır.
18 Haziran 192675
09:05
Her 10 Kasım’da, saat 09:05’te hayat durur.
Kurduğu Cumhuriyet ise yaşıyor.
29 Ekim 1923’ten bu yana
Emanetine sahip çıkalım.